ဟာ သြားၿပီ… ကၽြန္မႏွစ္ကိုယ္ျဖစ္ေနပါလား…..
ကၽြန္မ ဘာျဖစ္လို႔ ကၽြန္မကိုယ္ကၽြန္မ ျပန္ျမင္ေနရတာလဲ….
ကၽြန္မ တစ္ေနကုန္ အလုပ္ရႈပ္ေနေသာ ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္ေတြ ေနာက္ လိုက္ၾကည္ ေနမိတယ္…. ေသခ်ာပါၿပီ… ကၽြန္မ ေသဆံုးသြားပါၿပီ…… ကၽြန္မ စိတ္ေတြ ေယာက္ယက္ခက္ ေနပါၿပီ… ကၽြန္မ ဘာလုပ္ရေတာ့မွာ လဲ….. ဟာ…သြားပါၿပီ …… ကၽြန္မ မိဘေတြ ႏွင့္ ကၽြန္မ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး မေနရေတာ့ဘူး။ ကၽြန္မ ခ်စ္သူႏွင့္ ကၽြန္မ မေတြ႕ႏိုင္ေတာ့ဘူး…. အား……… အရာအားလံုးအၿပီးပိုင္ အဆံုးသတ္သြားၿပီလား။
ကၽြန္မ အရမ္းငိုယိုေအာ္ဟစ္ရင္း ရုတ္တရက္ မ်က္လံုးဖြင့္ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကၽြန္မ ကုတင္ေပၚ မွာ ပါ…. မ်က္ရည္မ်ားစြာႏွင့္ ကၽြန္မ ကုတင္ ပတ္ပတ္လည္ လိုက္ၾကည္မိတယ္… အားလံုးအရင္အတိုင္းရွိေနပါတယ္….
မနက္မိုးလင္း လွ်င္ တစ္အိမ္လံုးကၽြန္မ တစ္ေယာက္ထည္းသာ က်န္ေနတတ္ပါတယ္… ကၽြန္မ အလုပ္ခ်ိန္က တျခားလူေတြ ထက္ ေနာက္က်မွသြားရၿပီး ေနာက္က်မွ ျပန္ရတာပါ.. ကၽြန္မ ကေယာင္ကတမ္း ကိုယ္မ်က္ႏွာကိုယ္ မွန္ထဲၾကည့္မိတယ္… ဟူး…. ေတာ္ပါေသးတယ္….. ကၽြန္မ ဘာမွ မျဖစ္ေသးပါလားဆိုၿပီး…. စိတ္ထဲ ေရရြတ္ လိုက္မိတယ္….. ဒါ အိမ္မက္တစ္ခု ျဖစ္ေနပါလား။
ကၽြန္မ စိတ္ၿငိမ္ေအာင္ ေရနည္းနည္းေသာက္ၿပီး… ဘုရားစာရြတ္ၿပီး…… ခဏၿငိမ္ၿငိမ္ေလး ေနလိုက္ၿပီး လုပ္စရာရွိတာ ကို ၀တၱရားမပ်က္မကြက္ လုပ္ရတာေပါ႔
အခုကၽြန္မ ေသဆံုးသြားပါၿပီ။ (ဆိုပါစို႔)
ေသခ်ာတာကေတာ့ ကၽြန္မကို ေနာင္ဘယ္ေသာအခါမွ ဘယ္သူမွ် မေတြ႕ရႏိုင္ေတာ့ပါ။
ကၽြန္မလည္း ဘယ္သူႏွင့္မွ ျပန္လည္ရင္းႏွီးစြာ ေနခြင့္မရွိေတာ့ပါ။
ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့ ကၽြန္မ ေဖေဖႏွင့္ ေမေမ ကၽြန္မ ကို သူတို႔ မေသခင္အခ်ိန္ထိ ေမ့သြားမွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာပါ။
ေနာက္ ကၽြန္မကို ခ်စ္ေသာ၊ခင္ေသာ။အလိုရွိေသာ သူမ်ား စိတ္မေကာင္းျဖစ္သူျဖစ္၊ ငိုသူကငို ၾကလိမ့္မည္။ အခ်ိန္ေတြ ၾကာလာေတာ့လည္း ကၽြန္မဆိုေသာ ကၽြန္မကို ဘယ္သူမွ သတိရႏိုင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။အခ်ိန္ ေျပာင္းလဲမႈေၾကာင့္ အရာရာ ေပ်ာက္ပ်က္သြားမွာပါ။ ဒါေတြအားလံုးက လူတိုင္းတေန႔ၾကံဳရမည့္ သဘာ၀တရားေတြပါ။
ကၽြန္မ မေသခင္ ဘာေတြျဖစ္ခ်င္ခဲ့လဲဆိုေတာ့ …..
ကၽြန္မ မိဘေတြႏွင့္ အခိ်န္အၾကာႀကီးေနခ်င္ေသးတယ္။ ဘာတစ္ခုမွ မိဘေပၚ တာ၀န္မေက်ေသး သျဖင့္ မိဘေက်းဇူး ကို တတ္ႏိုင္သမွ် လုပ္ေကၽြးေပးဆပ္ ခ်င္ပါေသးတယ္။
ကၽြန္မ ခ်စ္သူႏွင့္ အခ်ိန္အၾကာႀကီး ေနခ်င္ေသးတယ္။ ခ်စ္သူလိုအပ္သမွ် မၿငီးညဴဘဲ အရာရာ ခ်စ္သူစိတ္တိုင္းက် လုပ္ေပးခ်င္ပါေသးတယ္။ သူ႔ အတြက္ ကၽြန္မ ဇနီးေကာင္း တစ္ေယာက္ ျဖစ္ခ်င္ပါေသးတယ္။
ကၽြန္မ ေမာင္ေလးကို စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ကၽြန္မတတ္ႏိုင္သမွ် လုပ္ေပးခ်င္ပါေသးတယ္..
ကၽြန္မ အန္တီ၊ ညီမေလး၊ အားလံုးအားလံုး အကုန္လံုးကို ကၽြန္မ ခြဲမသြားခ်င္ေသးပါဘူး…. ကၽြန္မ သူတို႔ အတြက္ လုပ္ေပးႏိုင္သေလာက္လုပ္ေပးခ်င္ပါေသးတယ္….
ကၽြန္မ ေဖေဖ၊ ေမေမ ေတြကို အရင္လို မဆိုးေတာ့ပါဘူး……. စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ေအာင္လည္း မလုပ္ေတာ့ပါဘူး၊ စိတ္ပူေအာင္လဲ ဖုန္းမဆက္ဘဲ မေနေတာ့ပါဘူး….. ကၽြန္မ လိမၼာေအာင္ ႀကိဳးစားပါ႔မယ္…
ခ်စ္သူကိုလည္း အရင္လို ခဏခဏ စိတ္မေကာက္ေတာ့ပါဘူး….. ျပသနာလည္း မရွာေတာ့ပါဘူး…. Online ၀င္ရင္လည္း စိတ္မေကာက္ေတာ့ပါဘူး ခ်စ္သူ ဘီယာ ေသာက္မယ္လို ေျပာလာလွ်င္လည္း စိတ္ထဲ တစ္မ်ိဳးမျဖစ္ေတာ့ပါဘူး…. စာၾကည့္ရဦး မယ္လို႔ ေျပာလာလွ်င္လည္း စိတ္မေကာင္း မျဖစ္ေတာ့ပါဘူး…… သူစိတ္မေကာင္း ျဖစ္ေအာင္ ခဏခဏ ေမးခြန္းေတြလည္း မေမးေတာ့ပါဘူး…. အၿမဲနားလည္ေပး မယ္ေနာ္….. သူေပ်ာ္တာကိုပဲ ျမင္ခ်င္ပါတယ္…. ထာ၀ရ ယံုၾကည္ေနပါမယ္…
သူငယ္ခ်င္းမ်ားကိုလည္း တတ္ႏိုင္သမွ် အေလးထား ေျပာဆိုဆက္ဆံမယ္ေနာ္…..
ကၽြန္မ ျမန္မာျပည္ကို ျပန္မယ္….
ဘုးရားဖူးသြားမယ္၊ ပင္လယ္ကမ္းနားေတြ သြားမယ္၊ လွပေသာ ေနရာမ်ားကို ခ်စ္သူ ႏွင့္သြားခ်င္တယ္….
ကၽြန္မကို အထင္အျမင္လြဲေနသူမ်ား ရွိေနလွ်င္လည္း သူတို႔ နားလည္လာေအာင္ ကၽြန္မ ႀကိဳးစားခ်င္ပါေသးတယ္…
ကၽြန္မ ခ်စ္ေသာသူ အားလံုးက ကၽြန္မကို ဂရုစိုက္တာ၊ ခ်စ္တာ၊ နားလည္တာမ်ိဳးကို လိုခ်င္မိတယ္…
ကၽြန္မ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရြင္ရြင္ႏွင့္ အရာအားလံုးကို ျမင္တတ္ေအာင္ ၾကည့္ၿပီး ေနတတ္ေအာင္ ေနသြားပါေတာ့မယ္…. ကၽြန္မ ေၾကာင့္ ဘယ္သူမွ စိတ္မညစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနသြား မယ္ေနာ္…..
တစ္ေန႔ၾကံဳေတြ႕ရမည့္ အရာေတြပါ…ေႏွးတာ၊ျမန္တာ ပဲ ကြာျခားပါလိမ့္မည္။
ဒါေပမဲ့ စစ္မေရာက္ခင္ေတာ့ ျမားမကုန္ပါေစႏွင့္…
No comments:
Post a Comment