ဆရာေတာ္အရွင္ဆႏၵာဓိက ေဟာၾကားတဲ့ “ဘယ္အိမ္မွာေနၾကမလဲ” တရားေတာ္ထဲက ဘ၀ဆိုေသာ အျမင္ ေဟာၾကားထားတာေလးပါ…
အလုပ္ ဆိုတဲ့စကားထဲမွာ အက်ိဳးခံစားတဲ့အလုပ္ေရာ၊ အေၾကာင္းဖန္တီးတဲ့အလုပ္ေရာ ပါ၀င္ပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ ဘ၀ဆိုတာ အက်ိဳးခံစားတဲ့အလုပ္ လုပ္ေနရတဲ့အခ်ိန္ထက္ အေၾကာင္းဖန္တီးတဲ့အလုပ္ကို ဆင္းရဲပင္ပန္းစြာ လုပ္ရင္း ေပးဆပ္ေနရတဲ့ အခ်ိန္က ပိုမ်ားပါတယ္။
ၿပီးေတာ့ ေသဆံုးျခင္းဟာ ဘ၀ပါပဲ။ လူ႔ ဘ၀ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးပန္းတိုင္ဟာ ေသဆံုးျခင္းလို႔ ေျပာၾကေပမယ့္ တကယ္ေတာ့ အသက္ရွင္ေနတဲ့အခ်ိန္တိုင္း၊ အခ်ိန္တိုင္း မွာလည္း ဘ၀ဟာ ေသဆံုးေနပါတယ္။ ဘ၀တစ္ခု ေသဆံုးၿပီးမွ ဘ၀တစ္ခုျဖစ္ေနၾကရတာပါ။
ဥပမာ- ေက်ာင္းသားဘ၀ ေသဆံုးၿပီးမွ ဆရာ၀န္ဘ၀၊ ဆရာ၀န္ ဘ၀ေသဆံုးၿပီးမွ တရားသမား ဘ၀ စသည္ျဖင့္ေပါ့ေလ၊ ေက်ာင္းသားဘ၀မွာလည္း မူလတန္းေက်ာင္းသား ဘ၀ ေသဆံုးၿပီးမွ အလယ္တန္းေက်ာင္းသားဘ၀၊ အလယ္တန္းေက်ာင္းသား ဘ၀ ေသဆံုး ၿပီးမွ အထက္တန္းေက်ာင္းသားဘ၀ စသည္ျဖင့္ အဆင့္ဆင့္ ေသဆံုးခဲ့ရတာပါပဲ။
ဒါအၾကမ္းအားျဖင့္ ေျပာတာပါ။ ဒီေလာက္ေျဖရင္ ဒီထက္ အေသးစိတ္ၿပီး ဆင္ျခင္ၾကည့္ႏိုင္ ပါတယ္။
မေန႔ကဘ၀ ေသဆံုးၿပီးမွ ဒီေန႔ဘ၀၊ ၿပီးခဲ့တဲ့ နာရီ၊မိနစ္၊စကၠန္႔ဘ၀ ေသဆံုးၿပီးမွ အခု နာရီ၊ မိနစ္၊ စကၠန္႔ ဘ၀ ျဖစ္ရတာပါ။
လူတစ္ေယာက္ဟာ အခ်ိန္မေရြး ေသဆံုးသြားႏိုင္တဲ့အတြက္ အသက္ရွင္သန္မႈဟာ ေသျခင္းတရားနဲ႔ အၿမဲ ဆက္ဆံေနတဲ့အတြက္ ဘ၀သည္ပင္လွ်င္ ေသဆံုးျခင္းပါပဲ။
ဘ၀ဆိုတာ အလုပ္လုပ္ျခင္းနဲ႔ ဘ၀ဆိုတာ ေသဆံုးျခင္းဆိုတဲ့ စကားႏွစ္ရပ္ကို ဆက္စပ္ ၾကည့္လိုက္ရင္ ေသျခင္းတရားက လြတ္ေျမာက္ႏိုင္တဲ့ အလုပ္ကို လုပ္ေနတာဟာ အဓိပၸာယ္ရွိတဲ့ ဘ၀ကို တည္ေဆာက္ေနတာပါ။
No comments:
Post a Comment